Foto: uit open bronnen
De reden ligt in de kindertijd
Bron:
Als je eerste reactie op lof of complimenten eerder afwachtendheid is dan dankbaarheid, dan gaat het waarschijnlijk niet om een laag zelfbeeld. Volgens artfulparent.com vinden sommige mensen het moeilijk om complimenten te geloven omdat hun zenuwstelsel heeft geleerd dat goedkeuring altijd voorafgaat aan een verzoek, een probleem dat teruggaat tot hun kindertijd.
Compliment als waarschuwingsteken
Vaak combineren ouders het prijzen van het kind met latere verzoeken om hulp. En ook al hebben ze meestal niet de intentie om te manipuleren, maar het zenuwstelsel van het kind analyseert geen intenties. Het analyseert patronen. En het patroon is: als iemand iets aardigs zegt, moet je op je hoede zijn.
Onderzoek toont aan dat moederlijke warmte in de vroege kindertijd de perceptie van sociale veiligheid van een kind vormt tot in de adolescentie. Kinderen van wie de vroege omgeving warmte combineerde met echte veiligheid ontwikkelden een patroon voor het interpreteren van sociale signalen als onschadelijk. Kinderen van wie de warmte inconsistent was, voorwaardelijk of gebonden aan gedragsverwachtingen ontwikkelden iets heel anders: een gedragspatroon waarin positieve sociale signalen in het beste geval als dubbelzinnig worden waargenomen.
Dubbelzinnig is het sleutelwoord. Geen vijandigheid. Niet afwijzing. Een volwassen kind uit een gezin waar lof schaars is, hoort geen compliment en denkt: “Dat is gelogen.” Hij hoort het en denkt: “Wat gebeurt er daarna?”
Architectuur van verdenking
Als je de leiding hebt, wordt lof niet gezien als een feest. Het is een bevestiging dat je het recht hebt verdiend om nog een dag langer in het gezinssysteem te bestaan. En dit patroon zal, als het eenmaal is ingebakken, werken in elke relatie die je aangaat.
In feite heeft het zenuwstelsel door herhaling geleerd dat goedkeuring informatie is. Meer specifiek is het informatie dat iemand iets van je nodig heeft.
Het verschil tussen weinig vertrouwen en weinig vertrouwen
Mensen gaan ervan uit dat als je een compliment niet kunt accepteren, dat betekent dat je vindt dat je het niet verdient.
Maar als het probleem zelfvertrouwen was, zou je het oplossen met affirmaties, positieve zelfpraat en demonstraties van bekwaamheid. En deze benaderingen zijn volledig ontoepasbaar op iemand wiens primaire trauma niet is “Ik ben niet goed genoeg” maar “Jouw vriendelijkheid heeft een prijs”.
Zulke mensen proberen na een compliment meteen iets terug te doen: “Heb je iets nodig? Is er iets waarmee ik je kan helpen?” – omdat het ontbreken van een verzoek na een compliment voor hen een mislukking in het programma lijkt.
Onvoorwaardelijke liefde
Onderzoek naar de factoren die bepalend zijn voor sterke ouder-kind relaties wijst consequent op één onderschatte factor: het geloof van het kind in de onvoorwaardelijke aard van ouderlijke gehechtheid.
Het doel is niet om meer of minder te prijzen. Het doel is om warmte te scheiden van behulpzaamheid. Om van liefde iets zelfvoorzienends te maken, dat op zijn eigen voorwaarden bestaat, zonder iets te hoeven verdienen of verschuldigd te zijn.
Als de kindertijd je leert dat warmte ruilmiddel is, breng je je volwassen leven door met het analyseren van elke emotionele uitwisseling. Je wordt die persoon die zich verontschuldigt door iets aardigs te doen in plaats van woorden te spreken, omdat daden veiliger lijken dan uitspraken. Uitspraken kunnen leeg zijn. Acties laten sporen na.
De site is niet veilig! Al je gegevens lopen gevaar: wachtwoorden, browsergeschiedenis, persoonlijke foto’s, bankpasjes en andere persoonlijke gegevens worden gebruikt door aanvallers.
