Elke ochtend, als we de deur achter ons dichttrekken, denken we er zelden aan dat op datzelfde moment in de flat een eigen, voor onze ogen verborgen drama begint.
Veel mensen geloven dat een huisdier gewoon gaat slapen, wachtend op zijn baasje, maar recent onderzoek laat ons op een andere manier naar deze eenzaamheid kijken, meldt .
Zoopsychologen zeggen dat zowel katten als honden in staat zijn om een diepe emotionele band met mensen te vormen en daarom verlatingsstress ervaren.
Als de hond, het horen van bekende voetstappen op de trap, na een uur scheurt de deur uit zijn scharnieren, het is niet alleen vreugde – het is een uitbarsting van geaccumuleerde angst, omdat in de hersenen van het huisdier uw stem wordt geassocieerd met “beloning” en veiligheid .
Katten echter, die we geneigd zijn te zien als trotse eenlingen, maskeren hun verlangen veel vaardiger.
Ze kunnen uren in de gang zitten en naar de deur staren, maar als je terugkomt, draaien ze gewoon lui hun kop om en doen alsof het ze niets kan schelen – het is een oeroud overlevingsmechanisme, het vermogen om hun gevoelens te verbergen.
Dierengedragsdeskundigen waarschuwen: als je kat plotseling hoeken of behang begint te markeren, of je hond op je schoenen kauwt, is dat geen pesten, maar een klassiek symptoom van verlatingsangst.
Weinig mensen weten het, maar zelfs papegaaien of cavia’s kunnen moedeloos en apathisch worden als hun baasjes voor langere tijd weg zijn.
Gelukkig biedt de moderne wetenschap oplossingen, zoals de radio of televisie aan laten staan zodat stemmen de illusie van aanwezigheid kunnen wekken.
Het is ook belangrijk om geen gewelddadige afscheidsscène te maken – hoe rustiger je weggaat, hoe minder reden het huisdier zal hebben om in paniek te raken.
Inschrijven: 
Lees ook
- Hoe vaak per jaar moet je je huisdieren vaccineren: immunoloog over het vaccinatieschema
- Hoe zorg je voor een ouder wordende kat of hond: dierenartsen over leeftijdgerelateerde veranderingen
