Een teveel aan proteïne ontdoet de strengen van elasticiteit en verandert ze in een stro-achtige substantie.
Een overdosis proteïne zou niet mogen / foto depositphotos.com
Hoewel proteïne helpt om het haar sterk te houden, kunnen strengen stijf en broos worden als de aangebrachte proteïne zich sneller opbouwt dan het haar het kan absorberen.
Dit leidt tot breken, pluizen en klitten, schrijft Huffpost. Experts leggen uit wat proteïneoverbelasting is, hoe je de tekenen kunt herkennen en hoe je je onderhoudsregime kunt aanpassen.
Wat gebeurt er met je haar als je veel proteïne eet?
Haar bestaat voornamelijk uit keratine, dat elke streng stevigheid en structuur geeft. De bindingen tussen de keratineketens zorgen ervoor dat het haar kan uitrekken. “Gezond haar is een staat waar de eiwitmatrix en de bindingen intact genoeg zijn voor de vezels om spanning te weerstaan en toch elasticiteit en glans te behouden,” legt Caroline Ruggiero uit, gecertificeerd tricholoog en CEO van Truly You Hair & Scalp Clinic.
Maar wanneer shampoos, conditioners, maskers en stylingproducten op basis van proteïnen – die vaak worden gepositioneerd als versterkend of revitaliserend – te vaak worden gebruikt, is het resultaat een overdaad aan proteïnen.
“Zoals met alles betekent ‘meer’ niet altijd beter,” zegt Emmanuel Mroczka, tricholoog en mede-eigenaar van The Hair & Scalp Specialists. Hij zegt dat haar dat is aangetast door een teveel aan proteïne meestal stug of stro-achtig aanvoelt, stug blijft zelfs na conditioneren en gemakkelijk breekt in plaats van uitrekt.
Hij voegde eraan toe dat haarbreuk vaak optreedt in gebieden die normaal gesproken intact blijven, zoals dichter bij de hoofdhuid of aan de bovenkant van het hoofd, omdat het haar elasticiteit verliest van wortel tot punt.
Eiwitoverbelasting kan lijken op normale droogheid, maar het belangrijkste verschil is elasticiteit. “Droog haar wordt vaak verzacht door vocht en heeft nog wat rek. Haar met een teveel aan proteïnen wordt stijf en scheurt gemakkelijk,” merkt Mroczka op en stelt een eenvoudige thuistest voor: rek een vochtige streng voorzichtig uit. Gezond haar zou een beetje moeten toegeven en terugveren.
Wat gebeurt er als je te veel proteïne op je haar aanbrengt?
Chemische behandelingen zoals bleken, permanenten en veelvuldig kleuren, samen met warmtestyling en blootstelling aan vervuiling, kunnen de cuticula – de beschermende buitenste laag – beschadigen.
“Wanneer de cuticula beschadigd is, verliest het haar interne proteïnen en lipiden, de cortex komt meer bloot te liggen, waardoor de poreusheid toeneemt,” legt dermatoloog en haartransplantatie chirurg Dr Divya Shokin uit. Dit is de reden waarom het haar producten agressiever absorbeert, waardoor proteïneophoping waarschijnlijker wordt.
Wanneer het haar beschadigd lijkt, is de instinctieve drang om herstellende producten te gebruiken. Hoewel ingrediënten zoals gehydrolyseerde keratine of aminozuren op zich niet schadelijk zijn, benadrukt Shokin dat het echte risico ligt in “overcorrectie”. “Beschadigd haar heeft een balans van proteïnen, vocht en lipiden nodig, niet alleen proteïnerijke producten”, aldus Shokin.
“De klinische vuistregel is dat hoe meer stylinglagen je gebruikt, hoe belangrijker periodieke dieptereiniging wordt,” benadrukte Shokin.
Hoe proteïne overbelasting je haar beïnvloedt
Overbelasting met proteïne stopt meestal niet de haargroei in de follikel, maar het kan wel invloed hebben op hoe lang en dik je haar eruit ziet door meer breuk. “Als proteïneproducten rechtstreeks op de hoofdhuid worden aangebracht, wat meestal niet wordt aanbevolen, kunnen ze bijdragen aan plakopbouw en irritatie rond de follikel,” merkte Mroczka op.
Het kan ook de grens tussen natuurlijk haarverlies en haarbreuk uitvlakken. “Veel mensen denken dat ze overmatig haarverlies hebben, terwijl ze in feite last hebben van haarbreuk in het midden van de haarschacht,” legt Mroczka uit, eraan herinnerend dat de norm voor haarverlies ongeveer 80-100 haren per dag is. Bij overbelasting met proteïnen overlapt broosheid dit proces, waardoor haaruitval dramatischer lijkt.
Wie loopt risico?
Fijn, chemisch behandeld haar is bijzonder gevoelig voor dit probleem. Dr. Shokin wijst erop dat fijne strengen minder aangeboren sterkte hebben, waardoor proteïneproducten snel stijfheid veroorzaken.
Porositeit maakt ook een verschil. Haar met een hoge porositeit absorbeert proteïne snel door beschadiging van de cuticula. Haar met een lage poreusheid daarentegen, verzet zich tegen absorptie en de proteïne zet zich gewoon af op het oppervlak, waardoor een harde coating ontstaat. “Haar met een lage porositeit is beter geschikt voor lichte gehydrolyseerde proteïnen of een minimaal gebruik ervan,” benadrukt Shokin.
Experts raden behandelingsintervallen aan. “Bijvoorbeeld één maand gebruik en een pauze van drie maanden. Meer betekent niet beter”, aldus Ruggiero.
Hoe u uw verzorgingsregime opnieuw instelt
“Het eerste wat je moet doen is het gebruik van alle proteïneproducten opschorten, inclusief maskers en producten met het label ‘herstel’ of ‘versterking’,” adviseert Mroczka.
Stap vervolgens over op een vochtinbrengende shampoo en conditioner om de soepelheid van het haar te verbeteren. Een reinigende shampoo (verhelderend) kan worden gebruikt om ophopingen tegen te gaan, maar niet meer dan één keer per twee weken. “Deze formules bevatten sterk reinigende ingrediënten en veelvuldig gebruik kan het haar ontdoen van natuurlijke oliën,” waarschuwt Mroczka.
“Zodra het haar weer zacht en soepel is, kan de proteïne weer langzaam worden geïntroduceerd. Het doel is balans, niet volledige eliminatie van proteïne,” vatte de expert samen.
Eerder meldde My dat werd benoemd tot de nr. 1 fout in haarstyling, die direct veroudert.
