Het is belangrijk om onderscheid te maken tussen een tijdelijke onevenwichtigheid in communicatie en een aanhoudende, systemische onevenwichtigheid.
Deze gewoonte vernietigt vriendschap / foto depositphotos.com
De Amerikaanse psycholoog Mark Travers noemde één gewoonte die vriendschap op volwassen leeftijd vernietigt.
“Geen enkele gezonde vriendschap is gebouwd op een strikte 50/50 balans op elk moment. Het leven verandert en er zijn momenten waarop de ene persoon meer investeert, meer op zich neemt of meer steun nodig heeft. Het is echter belangrijk om onderscheid te maken tussen een tijdelijke onbalans en een stabiele, systematische afwijking,” waarschuwt de expert in zijn artikel voor Forbes.
Volgens hem komt het voor dat de ene persoon altijd eerst schrijft, altijd luistert, altijd dichtbij is, terwijl de tweede persoon altijd “in het proces” zit, “te druk” is en vaker neemt dan geeft. De belangrijkste reden hiervoor is een onmerkbare gewoonte die na verloop van tijd vriendschap kan vernietigen – gebrek aan wederkerigheid, aldus de psycholoog.
Tegelijkertijd noemde Travers drie tekenen dat het het gebrek aan wederkerigheid is dat je relatie aantast, en geleidelijk de vriendschap vernietigt:
Communicatie verandert in een spelletje “nul”. Als een vriend helemaal geen contact maakt, is dat gemakkelijk te herkennen. Maar het is moeilijker om een sitie te herkennen waarin er wel communicatie lijkt te zijn, maar er iets mis is. Als er geen wederkerigheid is, voelt het lichaam dat als eerste: gesprekken geven geen voldoening meer, maar beginnen moe te worden. Na vergaderingen voel je je leeg, er is een verborgen irritatie zonder duidelijke reden. Na verloop van tijd wordt het duidelijk: een relatie waarin je voortdurend meer geeft dan ontvangt, wordt als moeilijk ervaren.
Zijn grenzen zijn belangrijker dan de jouwe. Er ontstaat een probleem als grenzen maar op één manier werken. Een vriend vraagt je bijvoorbeeld om hem niet aan te raken als hij het moeilijk heeft en dat respecteer je. Maar als je zelf ruimte nodig hebt, vat hij dat persoonlijk op. Of iemand weigert constant vergaderingen, met een beroep op persoonlijke tijd, maar verwacht wel dat je beschikbaar bent als hij of zij je nodig heeft.
Je voelt je onzichtbaar ondanks constante communicatie. Wanneer een vriend vooral over zichzelf praat, geen vragen stelt, zich geen details herinnert; jij iets belangrijks deelt – en het gesprek gaat weer terug naar hem; je communiceert voortdurend maar je wordt nauwelijks gehoord – op zulke momenten is er een gevoel van onzichtbaarheid. En dit is meestal het punt waarop de vriendschap begint te mislukken.
We zullen eraan herinneren, eerder noemde de psycholoog de tekenen hoe echte liefde van illusie te onderscheiden.
