Foto: uit open bronnen
Honden laten niet altijd direct stress zien, maar ze geven het wel aan door gedrag
Hondeneigenaren wordt aangeraden om het gedrag van hun huisdier beter te bekijken, omdat zelfs niet voor de hand liggende signalen kunnen duiden op stress of onrust. Ondanks het populaire geloof dat de emoties van honden gemakkelijk te lezen zijn, blijven in de praktijk veel reacties onopgemerkt of verkeerd geïnterpreteerd. Dit meldt Express.
Deskundigen merken op dat honden constante aandacht en zorg nodig hebben en dat de beslissing om een huisdier te nemen een weloverwogen beslissing moet zijn. Tegelijkertijd kunnen zelfs zorgzame baasjes moeite hebben om het gedrag van het dier te begrijpen, dus zoeken veel mensen uitleg op sociale media of advies van experts.
Specialisten besteden speciale aandacht aan een veelgebruikte manier om affectie te tonen – knuffels. Volgens kynoloog Philip Legood is het voor mensen een gebaar van zorg, maar niet alle honden vatten het positief op. Voor sommige dieren kan de beperking van beweging en nauw contact een bron van stress of een gevoel van bedreiging zijn. Dit is vooral belangrijk wanneer kinderen met honden omgaan.
Enkele tekenen dat een hond zich ongemakkelijk voelt tijdens een knuffel of contact zijn een gespannen of stijve houding, naar achteren gedrukte oren, veelvuldig likken van de lippen, naar achteren getrokken lippen en een opgeheven poot. Deze signalen kunnen wijzen op inwendig ongemak, zelfs als het dier geen agressie vertoont.
Tegelijkertijd zijn er duidelijke signalen die duiden op een goede emotionele toestand van een hond. Dit zijn onder andere een ontspannen, “zachte” lichaamshouding, vrije bewegingen of kwispelende staart, natuurlijke oorstand (naar beneden hangend of licht naar voren gekanteld) en een kalme uitdrukking met een open bek. Deze gedragingen geven aan dat het dier zich veilig en tevreden voelt.
Dierenartsen adviseren ook om stressniveaus bij honden te controleren met de zogenaamde PEEP-test. Deze helpt om de toestand van het dier te beoordelen aan de hand van vier parameters. De eerste is de houding: ziet de hond er gebogen, gespannen of trillend uit? De tweede is de ogen: is de blik intens en zijn de pupillen verwijd? De derde is de oren: of ze naar achteren staan. Ten vierde het gedrag of de houding: of het dier contact vermijdt, zich verstopt, bevriest of probeert weg te lopen.
“Als je je zorgen maakt over het gedrag van je hond, vraag dan zo snel mogelijk professioneel advies aan een gekwalificeerde dierenarts,” aldus het artikel.
Opmerkingen:
