Heb je jezelf er ooit op betrapt dat je denkt dat de meest begeerlijke persoon degene is die je net drie uur lang heeft laten pauzeren met sms’en?
Onze hersenen zijn verbazingwekkende saboteurs die hartzeer verwarren met vakantieverwachtingen, meldt een correspondent van .
Het draait allemaal om de dopamineval die de evolutie creëerde voor jagers en die we nu toepassen op boodschappencorrespondentie. Wanneer het voorwerp van genegenheid kilte vertoont, wordt het gebied in de hersenen dat verantwoordelijk is voor beloningslust sterker geactiveerd dan op momenten van een warme omhelzing.
Pixabay
Psycholoog Mark Leiner heeft in zijn geschriften over romantische afwijzing herhaaldelijk benadrukt: instabiele versterking veroorzaakt het effect van spelverslaving.
De ene keer kregen we een “like”, de tweede keer werden we genegeerd – en we kunnen niet meer stoppen, omdat we emotionele schommelingen verwarren met de diepte van gevoelens.
Dit mechanisme is veel eerder vastgelegd dan de eerste date, al in de ouderlijke relaties in de kindertijd. Als in de kindertijd liefde onvoorspelbaar was – vandaag geprezen, morgen gestraft door stilte – dan begint een volwassene angst te beschouwen als een integraal onderdeel van ware passie.
Een partner die zich soepel en voorspelbaar gedraagt, lijkt ons “saai”, juist omdat zijn gedrag deze noodvrijlating van cortisol niet uitlokt.
We verwarren kalmte met de afwezigheid van gevoelens, zonder te merken hoe we de concepten verwisselen.
Experts in neurobiologie zeggen dat stabiele gehechtheid gebaseerd is op oxytocine, dat langzaam wordt aangemaakt, in momenten van veiligheid en geborgenheid. Dopaminekoorts door het najagen van het “niet-beschikbare” verdwijnt net zo snel als het opflakkert.
Als je merkt dat de interesse verdwijnt zodra de partner “veroverd” is, dan gaat het niet om liefde, maar om een gebroken gehechtheidssysteem.
Dit is een signaal dat je psyche het traumatische scenario probeert na te spelen in de hoop het te kunnen “naspelen”.
Experts adviseren dat je jezelf in momenten van acuut verlangen naar een koude partner één vraag stelt: wat voel ik nu – interesse in de persoon of hoop om eindelijk zijn goedkeuring te verdienen? Het verschil tussen deze twee gevoelens is enorm, net als tussen een kalme zee en een storm in een glas water.
De moeilijkste stap is om te erkennen dat de chemie van afwijzing weinig te maken heeft met compatibiliteit. Het is een verhaal dat de psyche gebruikt om een oude gestalt te voltooien, waardoor we in een nieuwe cyclus van lijden terechtkomen.
Om deze cyclus te doorbreken, bieden therapeuten een techniek van “bewuste keuze”: handelen naar de eerste impuls.
Als je in de verleiding komt om iemand te schrijven die al een week niet heeft gereageerd, schrijf dan naar een vriend; als je iemand wilt benaderen die onbenaderbaar is, schakel dan over naar een project dat je al lang hebt uitgesteld.
Het is belangrijk om het gevoel van veiligheid in het lichaam te leren herkennen, want gezonde liefde doet je knieën niet trillen van angst voor verlies. Het veroorzaakt ontspanning van de schoudergordelspieren en het verlangen om uit te ademen in plaats van halsoverkop weg te rennen.
Veel mensen zijn bang dat als ze stoppen met “inhalen” ze alleen zullen zijn, maar de psychologie zegt iets anders. Terwijl we druk bezig zijn met het najagen van fantoompijn, merken we diegenen die in staat zijn tot volwassen en rustig contact gewoon fysiek niet op.
Echte intimiteit begint precies op het moment dat je stopt met je waarde te bewijzen. Het klinkt paradoxaal, maar een partner die voor je kiest zonder dat je daar voortdurend moeite voor hoeft te doen, geeft je een kans om te herstellen van een liefdesverslaving.
Inschrijven: 
Lees ook
- Wat er gebeurt als je de alarmbellen negeert: het begin van een romantische reis
- Hoe de vereniging te redden: de juiste methoden om eeuwige familieconflicten op te lossen
