In december 2025 publiceerde een internationaal panel van experts de allereerste klinische richtlijnen voor het diagnosticeren van het cognitieve disfunctiesyndroom bij honden – een aandoening die voorheen vaak werd afgeschreven als “gewoon ouderdom”, meldt .
Volgens deze richtlijnencognitieve disfunctie is een chronische progressieve neurodegeneratieve ziekte waarbij beta-amyloïde plaques zich ophopen in de hersenen van een dier, waardoor verbindingen tussen neuronen worden vernietigd, vergelijkbaar met wat er gebeurt bij de ziekte van Alzheimer bij mensen.
De cijfers die door de auteurs van het artikel worden aangehaald, zorgen ervoor dat we beter naar onze huisdieren kijken: op 12-jarige leeftijd vertoont één op de drie honden tekenen van cognitieve achteruitgang, en op 15-jarige leeftijd één op de twee.
Experts identificeren zes belangrijke gedragsgebieden die worden verenigd door het acroniem DISHAA: desoriëntatie, veranderingen in sociale interacties, slaap-waakritme stoornissen, slordigheid, activiteitsveranderingen en angst.
Desoriëntatie is het vroegste maar meest verraderlijke symptoom dat eigenaren vaak over het hoofd zien.
De hond kan lange tijd in een hoek staan, “vastzitten” in een deuropening, in het luchtledige staren of door de flat dwalen zonder duidelijk doel, alsof hij vergeten is waar hij heen ging.
De veranderingen in sociale interacties zien er vooral dramatisch uit voor eigenaren die gewend zijn aan de loyaliteit van een huisdier.
Een hond die je vroeger vrolijk bij de deur begroette, komt misschien niet meer als je roept, vermijdt om aangeraakt te worden, of kan ongewoon prikkelbaar of zelfs agressief worden als je hem probeert te aaien.
Slaapinversie is een klassiek symptoom dat gemakkelijk te onderscheiden is van normale leeftijdsgerelateerde veranderingen. De hond dwaalt ’s nachts rusteloos door het huis, jankend of blaffend ook al slaapt hij overdag meer dan normaal, en dit patroon herhaalt zich dag na dag .
Verlies van zindelijkheid is een van de moeilijkste symptomen voor eigenaren om te accepteren, omdat het moeilijk te accepteren is.
Een dier dat jarenlang heeft getolereerd om uitgelaten te worden, begint plotseling plassen in huis achter te laten, soms recht voor de neus van de eigenaar, alsof hij het begrip wachten vergeet.
Het is belangrijk om te beseffen dat deze symptomen ook door andere aandoeningen kunnen worden veroorzaakt – chronische pijn door artritis, hyperthyreoïdie bij katten, hoge bloeddruk of nierfalen.
Daarom is de eerste stap bij het verschijnen van deze symptomen een volledig diergeneeskundig onderzoek, inclusief bloedonderzoek, bloeddrukcontrole en het uitsluiten van somatische oorzaken.
De aanbevelingen van de experts voorzien in twee diagnoseniveaus: basis, gebaseerd op het afnemen van de voorgeschiedenis en gestandaardiseerde vragenlijsten, en geavanceerd, inclusief MRI van de hersenen en analyse van het hersenvocht.
Screening wordt aanbevolen voor alle honden vanaf de leeftijd van 7 jaar en oudere patiënten moeten elke zes maanden opnieuw worden beoordeeld.
Hoewel het nog niet mogelijk is om cognitieve disfunctie te genezen, kan een vroege diagnose de progressie van de ziekte aanzienlijk vertragen.
Gespecialiseerde diëten verrijkt met antioxidanten en middellange keten triglyceriden, gecombineerd met milieuverrijking en ondersteunende therapie, kunnen de levenskwaliteit van een huisdier jarenlang behouden.
Inschrijven: 
Lees ook
- Hoe je je realiseert dat een kat je zegt ‘stop’: de taal van subtiele signalen
- Waarom honden de emoties van andere honden ruiken: het mysterie van chemische communicatie
