We verwarren empathie vaak met het verlangen om het probleem meteen op te lossen, om advies te geven, om te zeggen “maak je geen zorgen, alles wordt beter”.
Maar op het moment van andermans pijn hebben we geen oplossingen nodig, maar gewoon aanwezigheid, gewoon bereidheid om er te zijn in deze hel, meldt de correspondent van .
Empathie is het vermogen om niet alleen met het verstand te begrijpen, maar om met de huid te voelen wat de ander voelt. Het is het vermogen om zijn wereld binnen te gaan en daar te blijven, niet te proberen die opnieuw te maken, niet te adviseren hoe het beter kan, maar gewoon zijn hand vast te houden.
Pixabay
Studies tonen aan dat koppels met een hoge mate van empathie makkelijker door crises gaan en sneller herstellen van ruzies. Dit komt omdat ze geen tijd verspillen aan het uitzoeken wie er gelijk heeft, maar elkaars pijn onmiddellijk voelen en dichter bij elkaar komen.
Empathie wordt niet vanaf de geboorte aan iedereen gelijk gegeven, het is een spier die getraind kan en moet worden. Het vergt inspanning – om je interne dialoog, je beoordelingen, je adviezen te stoppen en gewoon de ander te horen.
Het moeilijkste aan empathie is je de pijn van een ander niet toe te eigenen, er niet in te verdrinken, maar aanwezig te zijn, jezelf aanwezig te houden. Het is als het vasthouden van een drenkeling, maar je niet mee laten slepen naar de bodem, een steun blijven, geen reddingsboei, die ook naar beneden gaat.
Wanneer je partner voelt dat je hun pijn echt begrijpt, stoppen ze met zich te verdedigen en stellen ze zich voor je open. In deze opening wordt een diepte van intimiteit geboren die geen woorden van liefde ooit zullen geven.
Empathie verandert ruzie in dialoog, en dialoog in omhelzing, want achter boosheid zit altijd pijn. En degene die deze pijn weet te zien en te accepteren, krijgt de sleutel in handen van een hart dat misschien al is dichtgeslagen.
Inschrijven: Lees ook
- Waarom in aparte bedden slapen: het onverwachte geheim van een sterk huwelijk
- Waarom dankbaarheid belangrijker is dan woorden van liefde: de stille kracht van gewoonte

