Katteneigenaren schrijven graag menselijke emoties zoals wraak of wrok toe aan hun huisdieren.
Een gebroken vaas nadat je op zakenreis bent gegaan, of een plas op het bed na een bezoek aan de dierenarts – dit alles wordt vaak afgeschreven als “wraakzucht”, meldt een correspondent van .
Ethologen beweren echter dat katten niet in staat zijn tot wraak in de betekenis die mensen aan dit woord geven, omdat het een complexe reflectie op het verleden en de intentie van de dader vereist.
TUT Nieuws
Een professor aan de Universiteit van Californië in Davis heeft een onderzoek uitgevoerd waaruit bleek dat katten zich negatieve ervaringen herinneren, maar deze eerder associëren met een context of plaats dan met een specifiek persoon.
Als een kat een bezoek aan de dierenarts associeert met een reismand, zal hij bang zijn voor de reismand, maar geen wraak nemen op de eigenaar die hem daar heeft neergezet.
Ongewenst gedrag na stress is geen wraak, maar een manier om een gevoel van veiligheid terug te krijgen door territoriale controle, bijvoorbeeld door zijn geur achter te laten op de meest ‘belangrijke’ plekken in huis.
De snelheid van ‘verzoening’ bij katten hangt niet af van de sterkte van de overtreding, maar van hoe snel het gewoonte-ritueel wordt hersteld. Als je het vertrouwen hebt geschonden, bijvoorbeeld door het dier met geweld vast te houden voor een onaangename procedure, kost het tijd voor de kat om te zien dat je weer voorspelbaar bent.
Deze periode duurt meestal een paar uur tot twee dagen, en zal korter zijn als je je niet opdringt, maar gewoon in de buurt blijft en haar persoonlijke grenzen respecteert.
Dierenartsen bevestigen dat katten een uitstekend associatief geheugen hebben, maar de duur ervan hangt direct af van de emotionele kleuring van de gebeurtenis.
Eén onaangename ervaring kan een leven lang onthouden worden, maar dat betekent niet dat je kat jarenlang wrok zal koesteren – ze zullen eerder de acties vermijden die tot de ervaring hebben geleid.
Als je je rustig gedraagt en een traktatie geeft telkens als de spuit tevoorschijn komt, verdwijnt de angst omdat de kat de herinneringen herschrijft met nieuwe associaties.
Wat eigenaren echt bang maakt, is niet het “vergrijp” zelf, maar de plotselinge gedragsverandering wanneer een aanhankelijke kat plotseling sist als hij benaderd wordt.
Vaak is dit geen psychologisch trauma maar fysieke pijn: een dier met tand- of gewrichtspijn wil niet aangeraakt worden, en het is niet gerelateerd aan conflicten uit het verleden.
Daarom zal een competente eigenaar, voordat hij op zoek gaat naar psychologische oorzaken van vervreemding, eerst medische problemen uitsluiten door een dierenarts te bezoeken.
Inschrijven: 
Lees ook
- Wanneer een hond kiest voor één eigenaar in een gezin: het mechanisme van de belangrijkste persoon
- Wat gebeurt er als je je huisdier als een kind behandelt: onverwachte gevolgen van hyperouderschap
